Rozdział 19

Przerwał mu głos, który doskonale znałam. To Lindsay! Druga w kolejce do tronu "plastikowych pustaków"
Lindsay: Jack'uś skarbie!! Dlaczego obściskujesz się z tą.. tą... z tą wieśniaczką?!?! - Przecież my się  wcale nie.. Oh faktycznie my nadal się przytulamy. - Nie martw się Jack'ie uratuję cię od tej oślicy!! Nadchodzę!!!
Jack: Dobrze, że ostrzegasz. Kim to odpowiednia pora, żeby WIAĆ!!! Uciekaj ratuj siebie!!
Kim: Nie zostawię cię samego!! A na pewno nie z ... nią!
Jack: W takim razie mamy tylko jedno wyjście - powiedział i przewiesił mnie przez ramię, a potem wybiegł ze szkoły. Przy drzwiach dało się jeszcze słyszeć słowa Calvano.
Lindsay: Jeszcze będziesz mój Brewer!! Słyszysz?!?! Mój! Tylko mój!!!
Dlaczego wszystkie dziewczyny w tej szkole kochają się w Jack'u? I czemu on na żadną z nich nie zwraca uwagi?!
Kim: No Jack! Czyli Donna to nie jedyna laska, która się w tobie kocha!
Jack: Mam ci przypomnieć Randy'ego, Brody'ego, Alberta, Franka i resztę chłopaków z naszej szkoły?
Kim: Zrozumiałam! I Jack, postaw mnie!!
Jack: Jasne! Ale najpierw gdzieś cię zaprowadzę!
Kim: Ty na serio chcesz, żebym cię zabiła!!
Jack: Uspokój się! Już jesteśmy! - powiedział i postawił mnie na ziemi.
Kim: Przecież to plac zabaw!!
Jack: No właśnie!
Kim: Dzieciak z ciebie!
Jack: Możliwe!! - podszedł do mnie i mnie podniósł! Znowu?!
Kim: Brewer puść mnie!!
Jack: A jak nie to co?
Kim: Urwę ci głowę i strzelę nią gola prosto w komin!
Jack: Ponura perspektywa! Ale zaryzykuję!!
Kim: Dobrze wiedzieć! - Muszę wymyślić coś, żeby mnie puścił. Mam! - Donna!! Ona cię śledzi?!
Jack: Gdzie?! Kim ratuj mnie!! Ja nie chcę umierać! Jestem na to za młody! - mówiąc to puścił mnie. Nie wytrzymałam i zaczęłam się śmiać. Jak on mógł uwierzyć, że Tobin tu przyszła?? - Kim!! Nie chcesz wiedzieć co teraz ci zrobię!
Kim: Taa, ale zanim to zrobisz będziesz musiał mnie złapać. - uciekałam przed nim, ale mnie złapał - Już po mnie!!

Oczami Grace

Siedziałam w klasie i myślałam. Myślałam nad planem połączenia Jack'a i Kim. Niby daliśmy im miesiąc, ale... Mieli 3 lata i nic nie zrobili. Dlaczego w ciągu tego miesiąca coś miałoby się zmienić?
Pan M: Panno Parkins ( Grace ) o czym pani tak myśli?
Grace: Muszę wymyślić jakiś plan, żeby ich połą... - przerwałam bo zdałam sobie sprawę z tego co mówię. - ..Yyyy... to znaczy... yyy do twarzy panu w tej peruce - palnęłam coś bez sensu.
Pan M: Dziękuję Grace! Chcesz mogę polecić ci doskonałego fryzjera! - po tych słowach cała klasa zaczęła się śmiać. - Nie śmiejcie się!! Nie śmiejcie się!!  -powiedział i wybiegł z klasy z płaczem.

Wracamy do Kim :D

Bawię się z Jack'iem na placu zabaw. Ależ my jesteśmy dorośli, prawda? Po 30 minutach poszliśmy do Phila.
Phil: Witajcie przyjaciele!
Kim: Hej Phil!
Phil: Dziękuję, że pomogliście mi wczoraj zejść z sufitu. - powiedział z ironią w głosie. Co z jego akcentem brzmiało bardzo śmiesznie.
Jack: Wybacz Phil, ale nie mogliśmy ci tego zrobić. Nie czułeś tej chemii, która powstała między tobą, a tym sufitem?
Phil: Nigdy tak na niego nie patrzyłem. Ale teraz widzę jak te błyszczące światełka uwypuklają walory tego sufitu.
Czy mi się wydaję czy on właśnie flirtuje ze ścianą?! Nigdy nie sądziłam, że wagary mogą być takie ciekawe. Miałam dość tego widoku więc wyciągnęłam Jack'a z lokalu. Byłam pewna, że już nic nie przebije Phila. Nie wiedziałam jak bardzo się myliłam. Zobaczyłam...

 ***

Dodałam dzisiaj dwa króciutkie rozdziały. To tak jakbym dodała jeden dłuższy. Jeszcze raz przepraszam, że takie krótkie i że tak dawno ( tj. od piątku ) nie dodałam rozdziału. Rozdział dedykuję wszystkim moim czytelniczkom. Nie będę ich wymieniać, bo boję się, że o jakieś zapomnę. I jeszcze jedno co miałam napisać przy tamtym rozdziale. Nie uważacie, że trochę dużo tu jednorożców nieogara? 

Kocham ♥♥♥